Krytyka literacka we Francji.

(P. Gustaw-Ludwik Toutain).

Oddawna już krytyka literacka jest wielką władczynią we Francji. Ona to stawia na piedestale lub strąca zeń nowe i dawne wielkości, ona decyduje do pewnego stopnia o losie książki lub autora. Nigdzie też może ten rodzaj literatury nie doszedł do takiego wydoskonalenia i wyrafinowania, jak we Francji. Dość wspomnieć nazwiska Gustaw-Ludwik Toutain. Sainte-Beuve'a, Jules Lemaitre'a a i innych ich rywali lub spadkobierców, aby zdać sobie sprawę, jaką potęgą jest w literackim świecie francuskim zdolny krytyk.

 

Jeśli jednak wpływ jego jest wielkim, to bezwątpienia i zadanie niełatwe i poważne. Od krytyka żąda się nietylko znajomości przedmiotu, ale i pogłębienia każdej kwestji i oświetlenia jej w sposób nowy, oryginalny, a zarazem zgodny z duchem czasu i prawie dopełniający dzieło, które traktuje.

To też w dziedzinie tej, jak w każdej prawie „multi vocati pauci electi" (dużo powołanych, mało wybranych), a może już najmniej tych, którzy wstępnym bojem zdobywają uznanie.

 

Do takich szczęśliwych wyjątków należy p. Gustaw-Ludwik Toutain, młody, lecz wybitny przedstawiciel obecnej krytyki literackiej we Francji, jeden z głównych kierowników poważnej paryskiej revue miesięcznej „Le Monde Nouveau“ („Nowy Świat"). Niezwykła łatwość opanowania idei, analizowania ich w sposób indywidualny i subtelny, a niezmiernie ciekawy, oraz wytworny i bardzo francuski styl, wszystko to razem stworzyło odrębne i wybitne stanowisko młodemu krytykowi w paryskim świecie literackim. Dość znamienną jego cechą jest nawskroś francuski charakter jego twórczości. Podczas gdy większość nowoczesnych literatów francuskich nasiąka z łatwością anglomanią, orjentalizmem etc., p. Toutain doskonale odczuwając piękno i psychologję literatury zagranicznej, pozostaje zawsze szczerze Francuzem z ducha.

 

Do bardzo ciekawych artykułów p. Toutain należy, studjum o orjentaliźmie w literaturze francuskiej („Le Monde Nouveau", Grudzień 1919 r.). Daje w nim Nadzwyczaj ciekawą i wycieniowaną krytykę orjentalizmu LotFego, który, według niego, wszędzie i zawsze szuka tylko... swojej własnej duszy, — oraz szereg artykułów o p. Pierre Benoit, w których wyróżniając między utworami tego autora „Koenigsmarck" z powodu ciekawego kolorytu kroniki XVIlI-go wieku, zarzuca mu zwłaszcza z powodu ostatniej jego powieści „Dla Don Carlosa” nieco powierzchowny sposób ujmowania rzeczy.

 

Dla nas jednak interesującym jest fakt, iż znany krytyk jest wielkim wielbicielem literatury polskiej, którą zna stosunkowo nieźle, choć niestety tylko z tłomaczeń francuskich, pozostawiających nieraz wiele do życzenia. Nie ograniczając się do platonicznych sympatji, p. Toutain stara się o zapoznanie ogółu francuskiego z kwestjami polskiemi poruszanemi często w miesięczniku „Le Monde Nouveau". Obecnie dzięki jego pośrednictwu ujrzy może wkrótce światło kinkietów „Śnieg" Przybyszewskiego w jednym z wielkich teatrów paryskich.

 

Paryż Dr. M. Kasterska.

 

Świat, 02-10-1920

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których część może być już zapisanych w folderze przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Zbieranie danych o użytkownikach 

Serwis informacyjny 100lattemu.pl zbiera dane osobowe tylko tych użytkowników, którzy się zarejestrowali. Użytkownik, który rejestruje się na stronie wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych przez 100lattemu.pl w celach statystycznych i marketingowych. Informujemy, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt. 4 Ustawy o Ochronie danych osobowych podanie danych jest dobrowolne, a każdemu przysługuje prawo wglądu do swoich danych ich poprawiania oraz usunięcia.

 

Zbieranie danych statystycznych

Aby lepiej określić jakie działy, artykuły lub narzędzia znajdujące się w serwisie 100lattemu.pl najbardziej podobają się użytkownikom, podczas przeglądania stron serwisu zbierane są dane dotyczące liczby odsłon poszczególnych elementów serwisu. 100lattemu.pl będzie również przeprowadzał ankiety, mające na celu lepsze poznanie jego użytkowników oraz ich oczekiwań co do zawartości serwisu. Dane statystyczne o użytkownikach i ich preferencjach mogą być udostępniane osobom trzecim tylko w formie zagregowanej uniemożliwiającej identyfikację pojedynczej osoby.