Tragedya ułanów polskich

Kijowski »Przegląd Polski« pisze w numerze z dnia 16 bm.:

»Kijowska Myśl« donosi, że stosownie do otrzymanych w Kijowie dnia 13 bm. wiadomości, w pobliżu Niemirowa w gubernii podolskiej wywiązało się krwawe starcie między legionistami polskimi a włościanami. Legioniści furażowali w czterech wsiach żywność, napotkali jednak na opór zbrojny za strony włościan. Wówczas legioniści rozpoczęli ogień artyleryi i wsie zostały spalone. Walka z włościanami trwa dalej.

Podajemy tę informacyę - dodaje »Przegląd Polski« - na odpowiedzialność źródła. Niestety — dodaje »Kuryer Lwowski« — wiadomość powyższa jest prawdziwa.

W sprawie tej dziennik zamieszcza od p. Stefana Buszczyńskiego, który dnia 17 bm. przybył z Winnicy, następujące szczegóły:

W Winnicy około Niemirowa stał 5 pułk ułanów polskich, II korpusu armii Michelisa, dowodzenego obecnie przez generała Osińskiego. W myśl poleceń Rady regencyjnej, wzywającej wojsko do wytrwania na zajętych stanowiskach, podczas gdy wobec zarządzeń wojsk niemieckich powrót wojska polskiego w granice ojczyzny jest niedozwolony, pułk ułanów polskich drugiego korpusu pozostawał na kwaterach we wsiach Dziuchy i Źórawiówka w sile czterech szwadronów, liczących razem około 600 ludzi. Ułani tego pułku w ostatnich czasach żyli jak na wulkanie i byli zupełnie bez środków do życia. Gdy wyczerpały się ostatki i ludzie zaczęli padać z głodu, nie mogąc niczego zakupić u ludności, postanowili zarekwirować żywność, ofiarując w zamian pieniądze. Mimo wysokich cen ludność wsi w sile 6000 w dziwny sposób uzbrojona w karabiny maszynowe i w rewolwery, a nadto w cepy i widły, napadła podstępnie na ułanów. Ułani bronili się dopóki starczyło nabojów, a gdy ich zabrakło. nawiązali pertraktacye z chłopami. W myśl tych pertraktacyi mieli ułani broń złożyć, poczem tak zwani »wolni kozacy« mieli ich jako jeńców odstawić do Winnicy. Gdy ułani złożyli broń, tłumy chłopów uzbrojonych w widły i noże, a także tłumy bab, rzuciły się na ułanów i rozpoczęło się mordowanie.

Z pomocą nadbiegł trzeci szwadron ułanów i także podzielił los swych kolegów. W ostatniej chwili nadchodzi wiadomość, że czwarty szwadron wśród zaciekłych walk cofa sie ku Winnicy.

Lista strat obejmuje w poległych: pułkownik Kuzmaun, rotmistrze: Niepokójczycki i Remiszewski; oficerowie: Sadowski, dwaj bracia Węcławscy, Chamiec, Źółakowski, Malm, Jabłoński, De la tour i Jarocki. Ciężko ranni oficeowie: Trzciński, Zaleski, Medyu i Miłkowski. Z szeregowców padł kwiat młodzieży polskiej z obywatelskich, rodzin Podola i Królestwa Polskiego.

Pewną część rannych przewieziono do Nemirowa. Ludność wywlokła ich na ulice i podobijała.

Dziennik Śląski, 28-04-1918

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których część może być już zapisanych w folderze przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Zbieranie danych o użytkownikach 

Serwis informacyjny 100lattemu.pl zbiera dane osobowe tylko tych użytkowników, którzy się zarejestrowali. Użytkownik, który rejestruje się na stronie wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych przez 100lattemu.pl w celach statystycznych i marketingowych. Informujemy, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt. 4 Ustawy o Ochronie danych osobowych podanie danych jest dobrowolne, a każdemu przysługuje prawo wglądu do swoich danych ich poprawiania oraz usunięcia.

 

Zbieranie danych statystycznych

Aby lepiej określić jakie działy, artykuły lub narzędzia znajdujące się w serwisie 100lattemu.pl najbardziej podobają się użytkownikom, podczas przeglądania stron serwisu zbierane są dane dotyczące liczby odsłon poszczególnych elementów serwisu. 100lattemu.pl będzie również przeprowadzał ankiety, mające na celu lepsze poznanie jego użytkowników oraz ich oczekiwań co do zawartości serwisu. Dane statystyczne o użytkownikach i ich preferencjach mogą być udostępniane osobom trzecim tylko w formie zagregowanej uniemożliwiającej identyfikację pojedynczej osoby.