Choroby nerwowe dawniej a dziś

            Zawierucha wojenna kazała ludziom zapomnieć o uczuciach. Wielu śmiałych uczonych (nie tyle uczonych, co śmiałych) występowało nawet z twierdzeniem, że wojna wzmacnia (sic!) nerwy, troski i kłopoty uodporniają ludzi. Niedalecy byli od hipotezy, że strzały armatnie i gazy duszące zbawienniej działają na neurasteników, niż hydropatya, brom i krople bałdrianu.

            Tymczasem ludzie w dalszym ciąga chorują na nerwy, a pobudzenia umysłu i wstrząsające sensacye bynajmniej ukajająco na nich nie działają.

            Nerwowość jako choroba jest tak stara jak świat. Ślady i zapiski o niej znachodzimy w historyi, podaniach, mówi o niej nawet tradycya niektórych religii.

            Pewien niemiecki neuropatolog twierdzi, że Mojżesz był w wysokim stopniu nerwowym a choroba jego objawiała się w jąkania, spowodowanem trwogą, ilekroć przed możnymi ówczesnego świata miał stawać i przemawiać. W tym ostatnim wypadku zwykł się był wyręczać — jak wiadomo — bratem swoim Aronem.

            Król Saul cierpiał również na nerwy, mimo swej lwiej odwagi, stanowczości i zdolności oryentacyjnej. Podlegał on ślepo wpływom swego otoczenia. Gdy wpadł w grono swoich proroków — prorokował wraz z nimi. Potem następowało u niego niezwykłe osłabienie woli i władz umysłowych, a wtedy silniejszy duchowo Saul wprawiał go w zwątpienie wymówkami, zaniedbuje swoje obowiązki. Wtedy, kryzysu, szuka nieszczęśliwy Saul gitarzysty Dawida, by go grą swoją uspokoił. W czasie jednego furyackego napadu chciał jednak swego ulubieńca przebić oszczepem. — Wyczerpany neurastenik kończy ostatecznie śmiercią samobójczą.

            O Aleksandrze Wielkim i Juliuszu Cezarze opowiadają, że wielcy ci ludzie podlegali atakom epileptycznym.

            Również chorobom nerwowym przypisać należy wyprawy krzyżowe dzieci, pochody biczowników, wiarę w wilkołaki. — Hamlet, tak jak go Szekspir przedstawił, był wyjątkowo nerwowym okazem - człowieka. Komentatorzy Szekspira utrzymują, że objawy neurasteniczne swego bohatera obserwował genialny dramaturg — na samym sobie.

Ilustrowany Kuryer Codzienny, 24 września 1916

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których część może być już zapisanych w folderze przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Zbieranie danych o użytkownikach 

Serwis informacyjny 100lattemu.pl zbiera dane osobowe tylko tych użytkowników, którzy się zarejestrowali. Użytkownik, który rejestruje się na stronie wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych przez 100lattemu.pl w celach statystycznych i marketingowych. Informujemy, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt. 4 Ustawy o Ochronie danych osobowych podanie danych jest dobrowolne, a każdemu przysługuje prawo wglądu do swoich danych ich poprawiania oraz usunięcia.

 

Zbieranie danych statystycznych

Aby lepiej określić jakie działy, artykuły lub narzędzia znajdujące się w serwisie 100lattemu.pl najbardziej podobają się użytkownikom, podczas przeglądania stron serwisu zbierane są dane dotyczące liczby odsłon poszczególnych elementów serwisu. 100lattemu.pl będzie również przeprowadzał ankiety, mające na celu lepsze poznanie jego użytkowników oraz ich oczekiwań co do zawartości serwisu. Dane statystyczne o użytkownikach i ich preferencjach mogą być udostępniane osobom trzecim tylko w formie zagregowanej uniemożliwiającej identyfikację pojedynczej osoby.