"Monitor Polski". Pierwszy, polski dziennik państwowy.

Kraków, 9 lutego.
Pod tym tytułem rozpoczął rząd polski w Warszawie od dnia 6 b. m. wydawać codziennie (z wyjątkiem niedziel i świąt) pismo urzędowe, którego przeznaczeniem jest podawać do publicznej wiadomości „akty rządowe, to znaczy, objawy woli państwowej, wyrażone przez konstytucyjne czynniki, a z drugiej strony powiadamiać społeczeństwo o stanowisku rządu w sprawach zasadniczych, jakoteż w odniesieniu do wydarzeń życia publicznego. Pismo kierować się będzie jedynie "interesem narodu i państwa".
Nazwa pasma wskazuje, że rząd polski także pod tym względem pragnie nawiązać o ile to możliwe do trądycyi narodowej, już bowiem od

roku 1765 pojawiało się w Warszawie pismo peryodyczne "Monitor", założone i redagowane (do r. 1784) przez zasłużonego pisarza politycznego Franciszka Bohomolca. „Monitor" Bohomolca utorował też drogę piśmiennictwu peryodyozmemu w Polsce.
Obecny "Monitor Polski", na którego stronie tytułowej widnieje państwowy orzeł polski, jest na razie skromnem wydawnictwem o 4 stronach druku na średnim formacie i składa się: z części urzędowej, działu nieurzędowego i telegramów.
Część urzędowa pierwszego numeru zawiera:
1. Ustawę o Radzie Stanu Król. Polsk. ujętą w 33 artykułach.
2. Instrukcyę wyborczą do wyborów do R. St. (16 art.).
3. Rozkład grup sejmikowych — razem 14 w obu okupacyach, a wreszcie
4. Odezwę Rady Regencyjnej w sprawie wyborów do Rady Stanu.
Dział nieurzędowy zawiera artykuł od redakcyi, w którym wyraża się zapatrywanie, iż ponad wszystkie troski codzienne wznosić nas winna pewność, że Polska wraca do państwowego samoistnego życia. W obec tego winni wszyscy wśród nas podjąć skuteczną pracę nad stworzeniem dla tego własnego naszego państwa takich warunków szczęścia i siły, jakich pragnie nasz rozum, nasze uczucia i nasza historyą usprawiedliwiona duma narodowa.
W dalszym ciągu podkreśla artykuł tymczasowość przemijającą i przejścaowość obecnych form państwowych Polski, co jednak nikogo z Polaków nie powinno zrażać i odstręczać od współpracy. Granice wielkiej ojczyzny, urządzenie swojego własnego domu według własnych swoich zamiarów, wszyscy o tem myślimy z wytężeniem mózgu i dobrej woli. Jeżeli w tej, może ostatecznej godzinie— kończy „Monitor" — nie znajdzie się najprostszej, najkrótszej drogi do zespolenia w całość wszystkich patryotycznych wysiłków na ziemiach polskich, to dzieci nasze będą mogły zrobić nam straszny zarzut, żeśmy im Polskę oddali słabszą i mniejszą, niż ją mogliśmy i powinniśmy byli oddać.
W „Telegramach" podaje „Monitor"- urzędowe wiadomości biura W olffa i prywatne wschodniej agencyi tel. (W. A , T.).
Urzędowe pismo rządu polskiego witamy jako miarodajne, i oby jak najobfitsze źródło urzędowych wiadomości naszego rządu.
Ilustrowany Kuryer Codzienny, 10-02-1918

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których część może być już zapisanych w folderze przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Zbieranie danych o użytkownikach 

Serwis informacyjny 100lattemu.pl zbiera dane osobowe tylko tych użytkowników, którzy się zarejestrowali. Użytkownik, który rejestruje się na stronie wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych przez 100lattemu.pl w celach statystycznych i marketingowych. Informujemy, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt. 4 Ustawy o Ochronie danych osobowych podanie danych jest dobrowolne, a każdemu przysługuje prawo wglądu do swoich danych ich poprawiania oraz usunięcia.

 

Zbieranie danych statystycznych

Aby lepiej określić jakie działy, artykuły lub narzędzia znajdujące się w serwisie 100lattemu.pl najbardziej podobają się użytkownikom, podczas przeglądania stron serwisu zbierane są dane dotyczące liczby odsłon poszczególnych elementów serwisu. 100lattemu.pl będzie również przeprowadzał ankiety, mające na celu lepsze poznanie jego użytkowników oraz ich oczekiwań co do zawartości serwisu. Dane statystyczne o użytkownikach i ich preferencjach mogą być udostępniane osobom trzecim tylko w formie zagregowanej uniemożliwiającej identyfikację pojedynczej osoby.