Kultura

Farsa, wytwórni nie zaznaczonej, lecz w każdym razie niemieckiej; własność ajencji „ Sfinks”.

Młoda, niezależna i więcej niż pulchna (gra ją Henny Porten!) Adelina von G. nienawidzi mężczyzn aż do ich imienia. Nienawidzi tak bardzo, że gdy pokojówka pewnego dnia przyszła do niej ze straszliwą wieścią, że ich domowy pies jest—pies, rozkazała usunąć go natychmiast, aczkolwiek—był on „bardzo miły". W liście do przyjaciółki, która wyszła za mąż, pisze karcąco: „Kobieta mądra — męża nie potrzebuje". Ze zwierzeń, które robi przyjaciółce, dowiadujemy się, iż nienawiść ta nie wypływa jednak z przekonania bynajmniej, lecz jej źródłem jest zawód miłosny. „Słuchaj — opowiada — miałam przyjaciela mego dzieciństwa i młodości.

Dramat nastrojowy, wytwórni „Nordisk“, własność ajencji „Corso" z W. Harrisonem i H. Gudrun w rolach głównych.

 

Następca książęcego tronu pokochał... tylko hrabiankę. Ani wuj—regent, ani rada ministrów pozwolenia swego na związek ten wszakże nie dają. Wobec tego książę, idąc drogą serca i honoru, zrzeka się tronu. Hrabianka, nic o tem nie wiedząc, dobrowolnie w czasie tym usuwa się ukochanemu z drogi, symulując samobójstwo.

Dramat psychologiczny wytwórni „Nordisk “, własność ajencji „ Corso ”, z W. Harrisonem w roli głównej.

 

Jest to utwór na tle robotniczym. Klemens Hagen, kowal, jest wiecznie niezadowolony z życia i nie może się pogodzić z niesprawiedliwością losu, który sprawia, iż on właśnie musi słuchać, a nie rozkazywać; że jest rzemieślnikiem— a nie panem.

Młoda, lecz już dla sceny polskiej zasłużona artystka ta rozpoczęła karjerę artystyczną za dyrekcji dyr. Solskiego, w Krakowie, debiutując z powodzeniem w dramacie Przybyszewskiego „Dla szczęścia". Następnie występowała w Warszawie w pantomimę „Sumurum“, w roli tytułowej, w teatrze Nowości, poczem grywała na scenie wileńskiej; lecz bardzo krótko, gdyż dla poratowauia nadwątlonego zdrowia musiała odbyć kilkuletnią kurację zagranicą. Powróciwszy do kraju, zaagażowana została przez dyr. Szyffmana. Przed zajęciem przez wojska niemieckie Warszawy była zmuszona wyjechać wraz z wieloma innymi artystami do Moskwy, gdzie przez cały czas wojny pracowała na scenie polskiej.

„Złamane szczęście" jest filmą wytwórni rosyjskiej, ze słynnym Maksymowem w głównej roli. Własność „Polfilmy ".

 

Włodzimierz był poetą i marzycielem. Kochał nadewszysto kwiaty i ciche, ciepłe, jasne noce Rosji północnej. I kochał miłość. Nie kochał kobiety—lecz możność kochania.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których część może być już zapisanych w folderze przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Zbieranie danych o użytkownikach 

Serwis informacyjny 100lattemu.pl zbiera dane osobowe tylko tych użytkowników, którzy się zarejestrowali. Użytkownik, który rejestruje się na stronie wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych przez 100lattemu.pl w celach statystycznych i marketingowych. Informujemy, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt. 4 Ustawy o Ochronie danych osobowych podanie danych jest dobrowolne, a każdemu przysługuje prawo wglądu do swoich danych ich poprawiania oraz usunięcia.

 

Zbieranie danych statystycznych

Aby lepiej określić jakie działy, artykuły lub narzędzia znajdujące się w serwisie 100lattemu.pl najbardziej podobają się użytkownikom, podczas przeglądania stron serwisu zbierane są dane dotyczące liczby odsłon poszczególnych elementów serwisu. 100lattemu.pl będzie również przeprowadzał ankiety, mające na celu lepsze poznanie jego użytkowników oraz ich oczekiwań co do zawartości serwisu. Dane statystyczne o użytkownikach i ich preferencjach mogą być udostępniane osobom trzecim tylko w formie zagregowanej uniemożliwiającej identyfikację pojedynczej osoby.