Colosseum: „Pamiętnik psa”, „Antoś Fertner zabójcą”.

Pierwszy z tych obrazów jest dziełem francuskiej wytwórni, opracowanym według nastrojowego romansu Jana Richepin’a. Jest to historya poczciwego psa, którego dzieje zdają się wskazywać, że jednak dobro bywa czasami nagradzane i że sprawiedliwość znaleść można nietylko w niebie, ale, od czasu do czasu, i na ziemi jeszcze.

 

Toby, dobry pies, jest przyjacielem i towarzyszem swego niewidomego pana; razem wychodzą na ulice Paryża, by wzruszać widokiem swej niedoli serca przechodniów. I tak żyją. Na tę parę przyjaciół przyszły jednak ciężkie chwile; niewidomy silnie zaniemógł, dzięki jednak energicznemu ratunkowi psa,—chory dostaje się do szpitala, z którego jednak.. Toby’ego usuwają. Poszukując nowego stanowiska, pies dostaje się w ręce hultajskiej czwórki, która uczciwemu psu... każę kraść. Schwytany przez czujną policyę—dostaje się do więzienia, z którego ucieka przez komin i po przez dachy. Zły los prześladuje go jednak bezustannie i Tobiego chwytają oprawcy. I z tych opałów wychodzi zwycięsko, jednak jego energia wyczerpuje się i Toby chce zakończyć swe porachunki życiowe samobójstwem. Zamiar ten nie udaje się, ponieważ po pogrążeniu się w wodzie okazuje się, iż pies, jako umiejący pływać, utopić się niemoże. I tak dalej snuje się nić życia, aż do chwili, gdy dobry pies odnajduje znów swego pana, zostaje nagrodzony medalem zasługi i żyje już następnie w szczęściu i dostatkach.

 

Historya ta na ekranie wyszła przewybornie. Gra i reżyserya — doskonałe, zaś Toby odrazu okazał się psią kino-gwiazdą pierwszej wielkości. Filma ta godna jest widzenia; z uciechą przyjmą ją zwłaszcza ci, którzy lubiąc kino—mają jednak dosyć i aż nadto — kinematograficznych dramatów.

 

Możeby nasze wytwórnie, zachęcone powodzeniem „Pamiętnika psa francuskiego", zechciały dać polskiej publiczności bardziej wzruszającą i tragiczną historyę „Asa", według znanej powieści A. Dygasińskiego ?...

 

„Antoś Fertner zabójcą" jest farsą najzupełniej nieprawdopodobną, a więc tern samem—doskonałą. Jest to obraz którejś z moskiewskich wytwórni i jest grany koncertowo. Pomysł ma kapitalny i tylko w kinie możliwy, w dodatku— najzupełniej nowy, a obracający się dookoła „eliksiru młodości", wynalazku p. „Szwindlera Szkodnika"—o czem pozwolilibyśmy sobie może obszerniej się rozpisać, obawiamy się jednak; by nam nie wziął tego za złe... pan Niemojewski.

 

W farsie tej zasługuje na uwagę i podkreślenie, iż rolę siostry Antosia gra... coś ze sześć artystek, od 40-letniej poczynając, a kończąc na., sześciotygodniowej.

 

Kino, 27-03-1919

Aby dodać komentarz prosimy o zalogowanie się.

Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których część może być już zapisanych w folderze przeglądarki. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Zbieranie danych o użytkownikach 

Serwis informacyjny 100lattemu.pl zbiera dane osobowe tylko tych użytkowników, którzy się zarejestrowali. Użytkownik, który rejestruje się na stronie wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych przez 100lattemu.pl w celach statystycznych i marketingowych. Informujemy, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt. 4 Ustawy o Ochronie danych osobowych podanie danych jest dobrowolne, a każdemu przysługuje prawo wglądu do swoich danych ich poprawiania oraz usunięcia.

 

Zbieranie danych statystycznych

Aby lepiej określić jakie działy, artykuły lub narzędzia znajdujące się w serwisie 100lattemu.pl najbardziej podobają się użytkownikom, podczas przeglądania stron serwisu zbierane są dane dotyczące liczby odsłon poszczególnych elementów serwisu. 100lattemu.pl będzie również przeprowadzał ankiety, mające na celu lepsze poznanie jego użytkowników oraz ich oczekiwań co do zawartości serwisu. Dane statystyczne o użytkownikach i ich preferencjach mogą być udostępniane osobom trzecim tylko w formie zagregowanej uniemożliwiającej identyfikację pojedynczej osoby.